3 Temmuz 2011'den beri Fenerbahçemizin haklı direnişinde büyük rol oynayan Uğur AKKAYA kendi blogspot hesabında okuyucularına muhteşem bir yazı sundu.
İşte o yazı:
Kulağını tıkayan da
kabartan da var
“çalınan” müziğe!
Notaya basan eller aynı,
nağmeler tanıdık!
Beste araklanmış,
güfte kopyalanmış,
icra berbat!
Ama yine de
ara gazı alkışları çınlatıyor
dört bir yanı!
“İstifa” diye yazılan şarkı,
kovulma ezgilerine
dönüşüyor
bozuk akorlarda!
Yumuşak tondan
“en ufak bir sıkıntı yok”lu melodi
bir anda oluyor sana
“beni kimse kovamaz”lı
bir kreşendo..
Kafasına türlü şey atılan,
bin bir hakarete uğrayanın
akustik hatası,
detone olmuş
koskoca koronun
cartlak sesini bastırmak için
en üst perdeden
çalınıyor!
Uzatılan eli sıkmadan yapılan
solo bir terbiyesizliğe
efendice bir vokalle verilen karşılık,
kavgalı gürültülü
bir düetmiş gibi
yutturulmaya çalışılıyor
göz boyarcasına..
Bütün şartları
yerine getirilmiş bir anlaşmanın
ahenkli bir resitale dönüşmesi
bizzat
orkestranın gizli patronlarınca
engellenirken,
bunu
hüsrana uğratan
bir fiyasko gibi gösterip
faturayı soliste kesmek
tam da alaturka işi!..
Tıpkı
“para sayarken görüntüleri var”,
“havuz”,
“tarlaya ekilen başaklar” gibi
beş para etmez piyasa şarkılarının
liste başı olması gibi..
E sonuçta
notaya basan eller aynı,
nağmeler tanıdık!
Minörlerin
majörlerin emir eri olduğu,
yalancı tınıların
cirit attığı,
armonisi darmadağın olmuş
bir konserin de
kakafoniye dönüşmesi
kaçınılmaz!
Uğur Akkaya
(Ugur-Blogspot)
