3 Temmuz 2011... O pazar sabahını hiçbir Fenerbahçeli, hatta hiçbir futbolsever yaşamının sonuna kadar unutmayacak. O gün Başkan Aziz Yıldırım başta olmak üzere, Fenerbahçe camiasının çok önemli isimleri ve Türk futbolunun önde gelen figürleri bir bir gözaltına alınmış, meşin yuvarlak adeta fitili ateşlenmiş bir bombaya dönmüştü. Sonrasında tapeler, duruşmalar, bitmek bilmeyen bir hukuk mücadelesi yaşandı. UEFA, konu Türk kulüpleri olunca giyotini indirmekte sakınca görmedi! Kolu kanadı kırılan Fenerbahçe, tam 3 yıldır Avrupa’dan uzak kaldı. Ancak köprünün altından çok sular aktı. Delillerle ilgili şüpheler, 17 Aralık’ta ortaya çıkan bazı gerçekler ve sonrasında ‘yeniden yargılanma’ kararı... Rüzgâr terse döndü, Fenerbahçe’nin eli güçlendi. UEFA ve CAS’taki hukuksal girişimlerinden sonuç alamayan Fenerbahçe, Şampiyonlar Ligi’ne katılımının önündeki engeli kaldırmak için İsviçre Federal Mahkemesi’ne başvurdu. Amaç, yürütmeyi durdurma kararı aldırabilmek, Devler Ligi kapısını yeniden açabilmek.
Son 72 saate girildi
Bu hedef için kılı kırk yararcasına çalışan, gecesini gündüzüne katan Fenerbahçe cephesi son aşamaya geldi. Bir süre önce kulübün 3 avukatını İsviçre Federal Mahkemesi’nde yapılacak değerlendirme toplantısı için Lozan’a gönderen Sarı-Lacivertliler, tüm hukuki delillerini dosyaladı. Fenerbahçe, perşembe günü, yani 3 Temmuz’daki duruşmada final hamlelerini yapacak. Olumlu bir sonuç çıkması halinde ise her şey bambaşka olacak. Şampiyonlar Ligi’ne katılım halinde taşlar yerinden oynayacak ve Fenerbahçe’nin bu kez yurt içindeki hesaplaşması başlayacak. İşte o zaman, Türk futbol tarihinin belki de en sıra dışı günleri yaşanacak!
